Μήνυμα

Δεν είν’ αργά ν’ αλλάξουμε πορεία,
Με σεβασμό κι αγάπη για το κάθε τι.
Να προστατέψουμε της φύσης τη μαγεία.
Αρρώστησε, νοσεί, η Μάνα γη!

Ξυπνήστε άνθρωποι, μη χάνουμε καιρό,
Της Μάνας ΓΗΣ, τη στέγη ας γιατρούμε.
Ραγίσαμε, τρυπήσαμε τον Ουρανό,
Αδελφωμένοι οι λαοί ας συνετιστούμε.

Έχουμε χρέος όσοι κατοικούμε
Στον κόσμο αυτόν τον θαυμαστό,
Σαν κόρη οφθαλμού να τον τιμούμε,
Για νάναι η γη μας, ένα αστέρι λαμπερό.

Έχουμε χρέος να τη σεβαστούμε
Εμείς τα δίποδα θηλαστικά.
Μα εμείς την καίμε, την ταλαιπωρούμε,
Κι είμαστε θύματα του εαυτού μας πια.

Ας μιμηθούμε τα τετράποδα του δάσους.
Ξεχωριστά, το κάθε ζωντανό,
Που σέβεται την ομορφιά της φύσης,
Μήπως μας γίνει μάθημα αυτό!