Το απανεμο λιμανι της φυγης μου
Ένα τραγούδι είν’ η ζωή όπως το κύμα
Τραγούδι ακούγεται της θάλασσας το κύμα. Τραγούδι τρυφερό ερωτικό. Κι όταν ο αγέρας αγριεύει και θυμώνει, Ένα παράπονο ακούγεται πικρό. Σα νά’ναι απ’ τις ψυχές των πεθαμένων, Που έχουν για πάντα στο βυθό της κοιμηθεί. Σα νά’ναι ναυτικών ερωτευμένων, Που έχουν μήνες να βρεθούν στη μάνα γη. Αλλάζει όπως θέλει το σκοπό της, Όπως κι αυτή η ίδια η ζωή. Ένα τραγούδι είν’ η ζωή όπως το κύμα. Ένα ταξίδι, ένα τέλος, μιά αρχή.