Ακολουθώντας τα πρέπει

Αχ! Περασμένη μου ζωή
Και νιάτα μου φευγάτα.
Αχ! Φτερωτά μου όνειρα
Φεγγάρια εαρινά.

Σα να με ξεγελάσατε
Μες της ζωής τη στράτα
Κι ήρθε το σήμερα απ’ το χθες
Πολύ στα ξαφνικά.

Ήταν το πέρασμα γοργό
Κι ένα σωρό τα πρέπει
Κι ακόμα δε μου τέλειωσαν
Πιστά τ’ ακολουθώ.

Πρέπει εκείνο, πρέπει αυτό
Και μ’ όλα αυτά τα πρέπει
Χωρίς φειδώ ξοδεύτηκα
Και νιώθω σα ν’ αδίκησα
Τον ίδιο μου εαυτό.

Κι όπως ο χρόνος τρέχει, καλπάζει
Κι εγώ τα πρέπει ακολουθώ,
Αναρωτιέμαι! Θα υπάρξουν χείλη
Σε μια κατάθεση ψυχούλας
Να πουν μια μέρα ευχαριστώ.