Το απανεμο λιμανι της φυγης μου

Αχαριστία

Πως μ’ ενοχλεί η αχαριστία
Πολύ συχνά τη συναντώ,
Σα νάναι πια επιδημία
Στον αλλότριο καιρό.

Όταν στους ξένους τη γνωρίζω,
Κλείνω τα μάτια, προσπερνώ.
Μα τη ψυχή μου τραυματίζουν
Οι άνθρωποι που αγαπώ.